Recenzje

Cała dekada minęła od momentu wydania solowego debiutu Tima Bownessa - „My Hotel Yer” (nasza recenzja

The Orb żyje trochę we własnym świecie. Po zabawach z Lee „Scratchem” Perrym na dwóch poprzednich krążkach, zespół wrócił na samodzielną ścieżkę twórczą. Efekt mile zaskakuje.

Dawno nie byłem tak zmieszany rozpoczynając recenzję. Z jednej strony dostałem przecież do analizy świetny materiał świetnego wykonawcy, jednak z drugiej strony mam co do niego mieszane uczucia. W dalszej części tekstu spróbuję Wam wyjaśnić dlaczego, a być może to Wy pomożecie mi rozwiać wszelkie wątpliwości w dyskusji pod tekstem, do której zachęcam...

Od początku swojej kariery Joss Stone eksperymentowała z gatunkami muzycznymi, tworząc przyjemną dla ucha mieszankę. Pozostając wierną soulowi, wplatała w swoją twórczość elementy bluesa, funku, czy rocka. Po sześciu albumach przyszedł czas na kolejne nowe wyzwanie, czyli płytę Water for Your Soul, która jest niewątpliwie sprawdzianem dla Stone.

W czasach kiedy gro wiadomości przenosi się jako "lajk" jakiejś ciekawostki, nie trudno było aby grupa BABYMETAL trafiła do szerokiego grona odbiorców. Najpierw jako właśnie ciekawostka, której potem poświęciło się więcej uwagi, by dojść do wniosku, że zespół prezentuje znakomity warsztat, nieprawdopodobnie nośne melodie, a do tego niewiarygodnie porządne...

Joss Stone, biała Brytyjka o bardzo czarnym głosie, może i wypadła z wyścigu o tron najpopularniejszej piosenkarki na Wyspach, ale wciąż liczy się, gdy myślimy o dobrej muzyce „made in UK”. Joss nie eksperymentuje z brzmieniem, choć w niejeden już gatunek się bawiła, za każdym razem przekazując nam cząstkę siebie.

Nigdy nie byłem fanem muzyki elektronicznej, dlatego po pierwszą płytę z tego gatunku – nagraną przez Bibio i zrecenzowaną na łamach Muzycznego Horyzontu Silver Wilkinson – sięgałem z ostrożnością. Jak wyszło? Cóż, dałem się przekonać – całkowicie. Po kolejny krążek, którym jest omawiana dziś Aurora sięgałem śmielej. Zwłaszcza, że jej twórca, Ben Frost,...

Już wiadomo: Aśka nagrywa wreszcie nowy album. Nasz redakcyjny Statler i Waldorf w jednej osobie – wielki fan rzeczonej – co prawda nie spodziewa się, że będzie to coś zbliżonego poziomem do „Ys”, ale niemniej przyjął wiadomość z umiarkowanym optymizmem. A że na płytę przyjdzie nam pewnie jeszcze poczekać, dobrze rozejrzeć się za czymś, co nieco złagodzi...

Moda na retro/indie-pop żyje i ma się bardzo dobrze. Najnowszy krążek Lizzy Plapinger i Maxa Hershenowa, wydających pod szyldem MS MR potwierdza tezę, że wciąż jest zapotrzebowania na pop jednocześnie chwytliwy i wymagający od słuchacza.

Jeśli ktoś swój nowy album nazywa swoim popularnym okrzykiem, którym zdążył już dawno temu wkurzyć zapewne nawet najbardziej zagorzałych słuchaczy, to nie ma co liczyć na dobry album. A co najwyżej przeciętny. Tak, mówię o nowym albumie Pitbulla.

Coś mi mówi, że mój przypadek nie jest odosobniony, a zapaleńców, którzy tak jak i ja niecierpliwie wyczekiwali kolejnej porcji metalowych psalmów spod pióra Powerwolf, uzbierałaby się niemiała wataha. Czy tak jest? Nie wiem – najistotniejszy jest fakt, że oczekiwanie dobiegło końca i już teraz można kontemplować premierowy materiał, który tym razem...

Kalifornijczycy z P.O.D. (skrót od nazwy Payable On Death) stali się swego czasu jedną z ikon nu metalu. Zanim jednak do tego doszło, zespół obracał się w stylistyce nieco bardziej garażowej, bliskiej nowojorskiej scenie spod znaku N.Y.H.C., a zwłaszcza kapelom pokroju Biohazard, czego przykładem są pierwsze albumy. Ale to dopiero wydane na przełomie...

O tym, że program X-Factor przynosi krótkotrwałą popularność, przekonał się już prawie każdy jego uczestnik. Na początku wielka sława, pierwsza płyta szybko trafiająca do rąk fanów, odnoszące sukcesy single. I tak do czasu kolejnej edycji. Pojawiają się nowe twarze i poprzedni uczestnicy odchodzą w niepamięć. Przykłady można mnożyć i mnożyć. Pięć minut...

Niecałe sześć lat Naumachia kazała czekać na następcę albumu "Black Sun Rising" z 2009 roku. To długo. W każdym razie ten czas został odpowiednio spożytkowany przez polską kapelę.

Lekkość muzyki, ciężar legendy.

Fear Factory zaserwowało fanom dużą i znakomitą dawkę "cyber metalu".