Recenzje

Jest 17 maja 2017 roku. Soundgarden kończy właśnie koncert w Fox Theatre w Detroit. Po występie Chris Cornell udaje się do hotelu MGM Grand Detroit. Ostatnią osobą, z którą rozmawia telefonicznie jest jego żona Vicky Karayiannis. Miał bełkotać i przyznać się, że zażył dodatkową porcję leków uspokajających.

Ćwiara minęła! Jejku, jejku, jak to zleciało. Równo co do dnia 25 lat temu miała premierę jedna z najlepszych polskich płyt lat 90. I zarazem jedna z płyt mojej młodości.

Jesień. Czas złotych liści, szarugi i zapachu palonego węgla w powietrzu. Idealny czas na to, by zapoznać się z nową płytą Marianne Faithfull. Po zakończeniu celebrowania jubileuszu pięćdziesięciolecia pracy twórczej (udokumentowanym także na albumie i DVD „No exit”) zasiadła wraz Nickiem Cave’em, by stworzyć nowy materiał. Z dużą niecierpliwością,...

Polski rock w różnych postaciach powraca do łask dzięki Universal Music. Wytwórnia postanowiła przypomnieć o muzyce, która w latach 90-tych towarzyszyła nam każdego dnia w radiach, na kasetach lub płytach. Do wznowionego katalogu dołączył jeden z najbardziej interesujących i samodzielnych zespołów na polskiej scenie – Ziyo oraz ich album Tetris z 1994...

Totenmesse to świeżynka w katalogu Pagan Records, ale między rogatym a prawdą, zespół tworzą dobrze znani jegomoście, stanowiący m.in. trzon krakowskiej Odrazy.

Włodi, weteran z Molesty, bardzo dobrze starzeje się pod względem artystycznym, umie dobrać sobie bity, ale nowy materiał to tak naprawdę nic nowego. I do tego kończy się zanim się zacznie.

Wojna i miłość. Ogień i wiatr. To tymi słowami można podsumować twórczość Roberta Gawlińskiego, muzyka znanego każdemu fanowi polskiego rocka. To właśnie on w 1992 roku stanął na czele formacji Wilki, wraz z którą osiągnął duży sukces i zdobył watahę fanów.  Zaledwie trzy lata później, po zawieszeniu działalności grupy, Gawliński zdecydował się zaprezentować...

Alfons Willie i jego nastoletnie kurewki ze Slonecznej Wiochy, czyli majora Eugeniusza Kopyto i Strzyża rozważania o życiu i dorobku Franka Zappy. Odcinek IV.

Przygodę z włoską formacją Moongarden rozpocząłem dziesięć lat temu od albumu Songs From The Lighthouse, do którego po dziś dzień mam spory sentyment, uważając go za najciekawszy (choć miłośnicy ich grania cenią sobie bardziej wydany nieco wcześniej Round Midnight, który tak naprawdę pozwolił im wypłynąć na nieco szersze muzyczne wody). Potem było różnie,...

Strikes" jest trzecim albumem southern rockowego zespołu Blackfoot. Chociaż w swojej karierze grupa wielokrotnie zmieniała styl, to jednak najlepiej czuje się w graniu a'la Lynyrd Skynyrd, co udowadnia wspomniane wydawnictwo.

Brytyjski Objekt nie bawi się w półśrodki. Nie bawi się w powtórzenia. No dobra, może od czasu do czasu trafi się tu jakiś fragment – a nawet utwór – dość mocno umoczony w repetycji ("35", "Deadlock"), ale ogólne wrażenie, jakie "boleśnie" wykuwa się w pamięci, to szereg niekończących się mrocznych szarż, utrzymanych w celowo nieprzyjemnej scenerii...

Gdy ponad dwa lata temu pisałam recenzję, wówczas ich najnowszego krążka, I Like It When You Sleep, for You Are So Beautiful yet So Unaware of It, zastanawiałam się czy na następnej płycie grupa The 1975 będą nas w stanie czymś jeszcze zaskoczyć. Ogromne nadzieje pokładałam w myśl, że tak. Pierwsze zapowiedzi wydanego 30 listopada wydawnictwa były bardzo...

Dla gitarowego świata nowa płyta Jasona Beckera, to prawdopodobnie jedno z najbardziej wyczekiwanych wydarzeń artystycznych ostatnich lat. Jest to również rzecz podszyta dużo głębszą ideologią: wygrana woli nad fizyczną ułomnością i zwycięstwo pasji w starciu z ponurą rzeczywistością. Triumf serca.

Where, where, where is Maria, pyta Christina Aguilera na swoim najnowszym albumie Liberation. I cóż z tego, że wokalistka używa swego drugiego imienia jako symbolu zagubionego ja, skoro to inna Maria już kilka lat temu sprowadziła to imię do jednego mianownika, dumnie głosząc: I’ve always known me / I am Mariah. Ta sama świadoma Maria również wróciła...

The Smashing Pumpkins to bez wątpienia jeden z najważniejszych zespołów w historii współczesnej muzyki rockowej. Po czterech latach od wydania ostatniego albumu, grupa powraca z bardzo krótkim krążkiem o bardzo długim tytule: Shiny and Oh So Bright, vol. 1 / LP: No Past. No Future. No Sun.

Wojciech i Strzyżu swego czasu wzięli na warsztat dwie pierwsze płyty z Tony’m Martinem za mikrofonem („Headless Cross”, „Tyr”). Czas podjąć temat i słów kilka wrzucić o następnej w kolejności w sabbathowym katalogu: „Dehumanizer”.